Za co zapłacił Ignacy Morski?

O nowym domu Ignacy i Magdalena zaczęli myśleć zapewne piętnaście lat po ślubie. Pierwsze kontakty Morskich z pracującym wówczas w Puławach dla księstwa Czartoryskich Chrystianem Piotrem Aignerem miały bowiem miejsce już w 1798 roku. Wtedy to Ignacy Morski zapłacił 100 złotych polskich „J. P. Eignerowi Architektowi donatywy za oddanie abryssów domu” – napisała w artykule Pałac w Zarzeczu w świetle nowych badań Izabela Kopania1. Autorka poddała wnikliwej analizie rejestry wydatków Ignacego Morskiego, dokumenty majątkowe Magdaleny Morskiej oraz korespondencję małżonków. Zapraszamy do lektury.

Czytaj dalej Za co zapłacił Ignacy Morski?

  1.  Pałac w Zarzeczu w świetle nowych badań, Kwartalnik Architektury i Urbanistyki, T.53, z.3, Warszawa 2008.

List Włodzimierza Dzieduszyckiego do kuzyna Stanisława Cieńskiego

Stanisław Cieński historię swojej rodziny zaczął spisywać wiele lat po II wojnie światowej. Pierwszymi czytelnikami jego wspomnień były najbardziej zaufane osoby z kręgu rodzinnego.

W liście z 1963 roku Włodzimierz Dzieduszycki (1885-1971) chwalił swojego kuzyna Stanisława Cieńskiego (1898-1993)1. za szczerość i prawdziwość Wspomnień, które ten mu podsyłał z Krakowa do Warszawy tom po tomie.

Czytaj dalej List Włodzimierza Dzieduszyckiego do kuzyna Stanisława Cieńskiego

  1. Włodzimierz i Stanisław mieli wspólnych dziadków. Byli nimi Włodzimierz (1825-1899) i Alfonsyna z Miączyńskich (1836-1919) Dzieduszyccy, których dwie (z czterech) córki wyszły za mąż za: Anna (1859-1917) za Tadeusza Dzieduszyckiego (1841-1918), a Maria (1861-1941) za Tadeusza Cieńskiego (1856-1925). Anna i Tadeusz Dzieduszyccy mieli 7 dzieci: Różę (1880-1964), Pawła (1881-1951), Klementynę (1883-1968), Włodzimierza (1885-1971), Stanisława (1888-1960), Kazimierza (1899-1924). Maria i Tadeusz Cieńscy mieli 9 dzieci: Magdalenę (1895-1996), Klementynę (1896-1928), Włodzimierza (1897- 1983), Stanisława (1898-1993), Ludomira (1899-1988), Jadwigę (1901-1990), Wojciecha (1903-1907), Jana (1905-1992), Annę (1907-2003).

Przedstawienie „Mój dom” w zarzeckim parku

Mój dom. Historia hrabiny Magdaleny z Dzieduszyckich Morskiej – to przedstawienie, które ściągnęło tłumy do zarzeckiego parku. Na scenie ustawionej na tle pałacu Dzieduszyckich doktor Reinold (Marcin Aleksander) rzucił się na hrabinę Magdalenę Morską (Marta Gzowska-Sawicka), zarzecka młodzież natknęła się na tajemnicze znalezisko, a Andzia stała w koszuli, bez majtek… 

Obchody 200-lecia powstania pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu są organizowane przez Związek Rodowy Dzieduszyckich herbu Sas we współpracy z Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich i Gminą Zarzecze i odbywają się w ramach Festiwalu Dziedzictwa Kresów.

Projekt dofinansowano z budżetu Województwa Podkarpackiego

Historia ożyje w Zarzeczu

Wybitny architekt, wspaniałe i innowacyjne rozwiązania, bogata historia – to tylko niektóre z elementów, łączących się z Pałacem Dzieduszyckich w Zarzeczu, którego 200-lecie przypada w tym roku. Z tej okazji 13 i 14 września – właśnie w Zarzeczu – odbędą się wyjątkowe wydarzenia upamiętniające tę rocznicę.

Czytaj dalej Historia ożyje w Zarzeczu

Przedstawienie o Magdalenie Morskiej w zarzeckim pałacu

Mój dom. Historia hrabiny Magdaleny z Dzieduszyckich Morskiej to widowisko historyczne, które będzie można zobaczyć 14 września z okazji 200-lecia powstania pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu. Scenariusz do niego napisała Marta Gzowska-Sawicka, a reżyserii podjął się Rafał Sawicki.

Czytaj dalej Przedstawienie o Magdalenie Morskiej w zarzeckim pałacu

Pałac Dzieduszyckich w Zarzeczu świętuje 200. urodziny

13-14 września br. w Zarzeczu odbędą się obchody 200-lecia powstania pałacu Dzieduszyckich. W programie: widowisko plenerowe z grupą rekonstrukcyjną, pokaz świetlny na fasadzie pałacu, konferencja naukowa i wiele innych atrakcji.

200-lecie powstania pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu

Liczba miejsc na konferencji jest ograniczona.

Potwierdzenie obecności prosimy przesyłać na adres ck_zarzecze@wp.pl, tel.: (016) 640 15 14

Czytaj dalej Pałac Dzieduszyckich w Zarzeczu świętuje 200. urodziny

Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

Stanisław Dzieduszycki (1888-1960)1 zamieszkał w Sokołowie po zakończeniu pierwszej wojny światowej w 1921 roku. Zniszczony wojną majątek wymagał dużych inwestycji, ale przede wszystkim pomysłu na zwiększenie jego rentowności. 

Na początku lat dwudziestych Stanisław powrócił do przedwojennego pomysłu założenia w Sokołowie szkółek ogrodniczych. Postawił w ogrodzie szklarnie, by po kilku latach przekształcić je w duży zakład ogrodniczy Czytaj dalej Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

  1. Od redakcji: Stanisław był synem Tadeusza(1841-1918) i Anny(1859-1917),  wnukiem Włodzimierza(1825-1899) i Alfonsyny(1836-1919) po kądzieli, a Kazimierza(1812-1885) i Róży po mieczu. Miał sześcioro rodzeństwa: Różę (1880-1964), Pawła (1881-1951), Klementynę (1883-1968), Włodzimierza (1885-1971), Marię (1893-1918) i Kazimierza (1899-1924).

Słoneczniki w romantycznym pałacu

 

Pałac wybudowany przez Magdalenę z Dzieduszyckich Morską w Zarzeczu jest wyjątkowym pomnikiem romantyzmu w Polsce. Udekorowany i umeblowany z niewymuszoną swobodą – z motywami  róż i słoneczników na gzymsach, stanami pogody odzwierciedlonymi w dekoracji poszczególnych pomieszczeń, pogodnym niebem na sufitach, stojącymi w donicach roślinami i „niedbale” porozstawianymi meblami, z odrobiną egzotyki wprowadzonej za pomocą motywu szali kaszmirskich – to wszystko nie ma precedensu w architekturze polskiej początku XIX wieku.

Czytaj dalej Słoneczniki w romantycznym pałacu

Georginie z ogrodu Magdaleny Morskiej

Rys. Jeden z bukietów Magdaleny Morskiej z pełną dwubarwną dalią (Morska 1836)

Ogród Magdaleny Morskiej z pewnością tonął w różnokolorowych kwiatach, których była wielką miłośniczką. W jej ogrodowych notatkach zachowały się m.in. informacje o tym, że w latach 40. XIX wieku na zarzeckich klombach były siane z powodzeniem nowe odmiany wielobarwnych georginii, którym ich twórczyni nadawała „rodzinne” nazwy, np. ‘Antoni Dzieduszycki’, ‘Józef Dzieduszycki’, ‘Paula Dzieduszycka’ czy ‘Walerian Dzieduszycki’.

Czytaj dalej Georginie z ogrodu Magdaleny Morskiej

Jezupol

Ewa Cieńska – Fedorowicz napisała we wstępie do swojej książki Wędrówki niezamierzone (wyd. LTW, 2012), że zawsze lubiła pisać. Całe szczęście, bo dzięki jej pasji możemy poznać niezwykłą historię życia jej i jej rodziny1. Opowieść rozpoczyna się w  Jezupolu, a jej fragment publikujemy poniżej.2.

Czytaj dalej Jezupol

  1. Od redakcji: Ewa Cieńska-Fedorowicz ur. w 1923 r. jest córką Anieli Róży z Dzieduszyckich (1902-1981) i Witolda Cieńskiego, wnuczką Ewy z Koziebrodzkich (1879-1963) i Władysława Jakuba Dzieduszyckiego (1875-1940) oraz prawnuczką Seweryny z Dzieduszyckich – córka Aleksandra – (1852-1925) i Wojciecha Dzieduszyckiego (1848-1909).
  2.  Wędrówki niezamierzone, wyd. LTW,  2012, s. 7-18.