Wystawa prac Tytusa Dzieduszyckiego-Sas w pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu

Od 6 września w oranżerii pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu można oglądać wystawę dwunastu prac Tytusa Dzieduszyckiego-Sas (1934-1973), która została przygotowana specjalnie z okazji 200-lecia powstania pałacu. Kuratorem wystawy jest dr Piotr Majewski.

Tytus Dzieduszycki-Sas, Paryż, 1961, fot. archiwum rodzinne

Tytus Dzieduszycki-Sas. Prace na papierze z lat 1954-1969

Tytus Dzieduszycki-Sas. Prace na papierze z lat 1954 – 1969

Tekst: dr Piotr Majewski

Tytus Dzieduszycki-Sas urodził się 15 listopada 1934 roku w Zarzeczu. Był trzynastym potomkiem Włodzimierza hr. Dzieduszyckiego i Róży ks. Sapiehy. Rodzina mieszkała w zarzeckim pałacu do 1945 roku. Od wczesnej młodości łączył dwie pasje – przyrodoznawczą i artystyczną, ostatecznie wiążąc działalność zawodową ze sztuką. Studiował biologię na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (dyplom w 1956 roku). W drugiej połowie lat 50. XX wieku współtworzył lubelską grupę artystyczną „Zamek”, co wywarło duży wpływ na charakter jego twórczości. Wystawiał w Lublinie, Warszawie i Krakowie. Pod koniec 1959 roku wyjechał na stałe do Paryża, gdzie związał się z międzynarodowym ruchem artystycznym „Phases”, skupiającym artystów zainteresowanych surrealizmem i liryczną abstrakcją. Nad Sekwaną kontynuował naukę w École National Supérieure des Arts Décoratifs, zdobywając kompetencje projektanta.

Początkowo inspirował się naturalnym i miejskim pejzażem. W okresie przynależności do grupy „Zamek” porzucił naturalizm dla eksperymentalnych formuł abstrakcji: taszyzmu, informelu i sztuki asamblażu. Ten ostatni nurt zainteresowań twórczo rozwijał na obczyźnie, wielokrotnie wystawiając z ruchem „Phases” we Francji, w Brazylii i w Argentynie. W drugiej połowie lat 60. inspirował się sztuką kinetyczną, tworząc liczne projekty wyposażenia wnętrz i architektury użytkowej. Brał udział w projektowaniu miasta Auroville w Indiach w ramach współpracy z francuskim architektem późnego modernizmu – Rogerem Angerem. Zginął w wypadku samochodowym w Paryżu w 1973 roku w wieku 38 lat.

Mimo krótkiego życia pozostawił bogaty i wielowątkowy dorobek artystyczny. Prezentowane reprodukcje to prace na papierze z różnych okresów twórczości. Oryginały znajdują się w Muzeum Lubelskim w Lublinie, w kolekcji sztuki współczesnej Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i w zbiorach rodziny artysty w Paryżu.

Oranżeria w pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu, wrzesień 2019, fot. dr Piotr Majewski
Pałac Dzieduszyckich w Zarzeczu, wrzesień 2019, fot. dr Piotr Majewski

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *