Siedziby rodzinne Dzieduszyckich

Związki Dzieduszyckich z Tadeuszem Kościuszką

tekst: prof. Kazimierz Karolczak

W końcu XVIII wieku w życiu publicznym upadającej Rzeczypospolitej udział brało dwóch starszych synów nieżyjącego już wówczas regimentarza wojsk koronnych, gen. Tadeusza Gerwazego Dzieduszyckiego (1724-1777): Walerian Dzieduszycki (1754-1832) oraz Antoni Bazyli (1757-1817). Dwóch młodszych wchodziło dopiero w życie dorosłe: Wawrzyniec (1772-1836) i Józef Kalasanty (1776-1847). Wszyscy czynnie zaangażowali się w insurekcję kościuszkowską 1794 roku.

Czytaj dalej Związki Dzieduszyckich z Tadeuszem Kościuszką

Linia poturzycko – zarzecka

Tadeusz Gerwazy Dzieduszycki (1724-1777) – syn Jana i Róży z Lipskich. Starosta żukowski i matwijkowski, chorąży trembowelski i halicki, podkomorzy halicki, cześnik wielki koronny. Od 1765 roku jeden z czterech regimentarzy, którym podporządkowano wojska koronne Rzeczypospolitej. W sejmie związany z obozem Czartoryskich, sprzeciwiał się wolnej elekcji i liberum veto. Przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego udekorowany orderem św. Stanisława. Fundator kościoła w Kossowie. Po I rozbiorze Rzeczypospolitej, jako poddany Habsburgów otrzymał w 1775 roku od cesarzowej Marii Teresy tytuł hrabiowski. Z małżeństwa z Salomeą Trembińską (1751) pozostawił 4 synów: Waleriana, Antoniego, Wawrzyńca i Józefa oraz 5 córek: Helenę (Sierakowską), Ludwikę (Szeptycką), Magdalenę (Morską), Justynę (Działyńską) i Paulę Klotyldę. 

Czytaj dalej Linia poturzycko – zarzecka