List Włodzimierza Dzieduszyckiego do kuzyna Stanisława Cieńskiego

Stanisław Cieński historię swojej rodziny zaczął spisywać wiele lat po II wojnie światowej. Pierwszymi czytelnikami jego wspomnień były najbardziej zaufane osoby z kręgu rodzinnego.

W liście z 1963 roku Włodzimierz Dzieduszycki (1885-1971) chwalił swojego kuzyna Stanisława Cieńskiego (1898-1993)1. za szczerość i prawdziwość Wspomnień, które ten mu podsyłał z Krakowa do Warszawy tom po tomie.

Czytaj dalej List Włodzimierza Dzieduszyckiego do kuzyna Stanisława Cieńskiego

  1. Włodzimierz i Stanisław mieli wspólnych dziadków. Byli nimi Włodzimierz (1825-1899) i Alfonsyna z Miączyńskich (1836-1919) Dzieduszyccy, których dwie (z czterech) córki wyszły za mąż za: Anna (1859-1917) za Tadeusza Dzieduszyckiego (1841-1918), a Maria (1861-1941) za Tadeusza Cieńskiego (1856-1925). Anna i Tadeusz Dzieduszyccy mieli 7 dzieci: Różę (1880-1964), Pawła (1881-1951), Klementynę (1883-1968), Włodzimierza (1885-1971), Stanisława (1888-1960), Kazimierza (1899-1924). Maria i Tadeusz Cieńscy mieli 9 dzieci: Magdalenę (1895-1996), Klementynę (1896-1928), Włodzimierza (1897- 1983), Stanisława (1898-1993), Ludomira (1899-1988), Jadwigę (1901-1990), Wojciecha (1903-1907), Jana (1905-1992), Annę (1907-2003).