Niech to będzie wspólny dom!

W dniu 13 września 2019 roku w pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu odbyła się konferencja naukowa zorganizowana przez Związek Rodowy Dzieduszyckich herbu Sas we współpracy z Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich i Gminą Zarzecze z okazji obchodów 200-lecia powstania pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu.

Pałac w Zarzeczu, fot.: Piotr Szymon Łoś

Rok 1819 został uznany przez organizatorów konferencji za symboliczny moment „otwarcia” pałacu jako miejsca odgrywającego od początku swego powstania ważną rolę w życiu kulturalnym regionu (KrystynDzieduszycka-Rycerska). tym bowiem roku Magdalena z Dzieduszyckich Morska wydała uroczysty bal na cześć Izabellz Flemingów Czartoryskiej, o czym szczegółowo zdał relację w swoim pamiętniku Franciszek K. PrekPani Morska dawała dla księżnej Adamowej bal u siebie w Zarzeczu. Całe sąsiedztwo zgromadzone, muzyka regimentowa, oświecenie domu doskonałe, obiad i kolacja wykwintne, przyjęcie gospodyni ochocze czyniły go jednym z najładniejszych i najweselszych (…). Bal trwał do ósmej z rana (F. K. Prek, Czasy i ludzie,1959).

Czytaj dalej Niech to będzie wspólny dom!

Pałac Dzieduszyckich w Zarzeczu świętuje 200. urodziny

13-14 września br. w Zarzeczu odbędą się obchody 200-lecia powstania pałacu Dzieduszyckich. W programie: widowisko plenerowe z grupą rekonstrukcyjną, pokaz świetlny na fasadzie pałacu, konferencja naukowa i wiele innych atrakcji.

200-lecie powstania pałacu Dzieduszyckich w Zarzeczu

Liczba miejsc na konferencji jest ograniczona.

Potwierdzenie obecności prosimy przesyłać na adres ck_zarzecze@wp.pl, tel.: (016) 640 15 14

Czytaj dalej Pałac Dzieduszyckich w Zarzeczu świętuje 200. urodziny

Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

Stanisław Dzieduszycki (1888-1960)1 zamieszkał w Sokołowie po zakończeniu pierwszej wojny światowej w 1921 roku. Zniszczony wojną majątek wymagał dużych inwestycji, ale przede wszystkim pomysłu na zwiększenie jego rentowności.
Na początku lat dwudziestych Stanisław powrócił do przedwojennego pomysłu założenia w Sokołowie szkółek ogrodniczych. Postawił w ogrodzie szklarnie, by po kilku latach przekształcić je w duży zakład ogrodniczy2.
Czytaj dalej Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

  1. Od redakcji: Stanisław był synem Włodzimierza (1825-1899) i Alfonsyny z Miączyńskich (1836-1919), którzy mieli siedmioro dzieci. Oprócz Stanisława: Różę (1880-1964), Pawła (1881-1951), Klementynę (1883-1968), Włodzimierza (1885-1971), Marię (1893-1918) i Kazimierza (1899-1924). 
  2. Stanisław i R(óża) hr. Dzieduszyccy. Już przed I wojną mieli zakłady ogrodnicze i szkółki drzew w ramach Ogrodów Ordynacji Poturzycko- Zarzeckiej. Zarząd główny szkółek ordynacyjnych mieścił się w Sokołowie k. Stryja, a w Niesłuchowie była filia ogrodów (w latach 1930-tych prowadził ją Stefan Makowiecki). Dzieduszyccy mieli też ogrody w Zarzeczu k. Jarosławia (w 1928 r. prowadził je Włodzimierz hr. Dzieduszycki, na 1.4 ha). W niedatowanym katalogu z początku lat 1920-tych czytamy: „Katalog niniejszy jest tylko informacyjnym co do produkowanych w naszych ogrodach roślin. Niektóre z nich, po zniszczeniach wojennych jeszcze nie osiągnęły pełnej produkcji, będą więc do dyspozycji w bieżącym roku tylko w niewielkiej ilości. Dla tego nie traktujemy niniejszego jako cennik, a jedynie jako informację, a wszelkimi bliższemi szczegółami chętnie P.T. Zainteresowanym służymy na żądanie”. W 1928 r. 2-hektarowymi poszkółkami w Sokołowie kierował Walerjan Nowaczyk. Szkółki należały do PZWDiK. (…) Na sezon 1931/32 znajdujemy w katalogu ofertę 24 odmian dalii „ze specjalnej hodowli Zakładów Ogrodniczych XX Czartoryskich w Żurawnie („poza tymi odmianami będziemy mogli dostarczyć z hodowli Żurawieńskiej wielką ilość odmian tu nie wyszczególnionych”). Asortyment: początkowo głównie byliny, dalie, mieczyki i trochę drzew owocowych, dziczków owocowych i róż. Potem przede wszystkim róże (ponad 229 odmian w 1928 r., w 1934 r.- już 334; katalogi zawierały szczegółowe opisy grup i odmian róż oraz wskazówki, tyczące ich uprawy) i byliny, a także drzewa i krzewy ozdobne i owocowe, pnącza. Wśród bylin oferowano bardzo liczne odmiany astrów, złocieni, irysów i floksów. Katalogi po I wojnie wydawano zapewne od 1922 r., drukując je we Lwowie (niedatowany z początku lat 1920-tych – w Druk. Akademickiej, w 1928 r. – w Zakł. Graf. „Książnica-Atlas” w 1931 r. – w Ossolineum), raz na rok, uzupełniając je maszynopisowymi lub drukowanymi wkładkami-cennikami. Nagrody: wielki medal złoty, mały medal złoty i wielki medal srebrny (jubil. wyst. ogrodn., Poznań, 1926), od Tow. Gospodarskiego Wsch. Małop. – dwa dypl. hon. i medal srebrny (wyst. roli Stryj, 1927), wielki medal złoty, mały medal złoty, dwa małe medale srebrne, mały medal brązowy i list pochw. Min. Przem. i Handlu (P.W.K., Poznań, 1929); za: Szkółkarstwo polskie 1799-1999, pod redakcją Jakuba Dolatowskiego, Warszawa 1999, s. 35.

Zaproszenie na debatę do Zarzecza

25 maja br. w Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu odbędzie się  debata 10 lat Partnerstwa Wschodniego zorganizowana przez Regionalny Ośrodek Debaty Międzynarodowej w Rzeszowie. Do udziału w debacie zaproszono Marszałka Województwa Podkarpackiego Władysława Ortyla, ambasadora Jacka Multanowskiego, historyka prof. Kazimierza Karolczaka, socjologa prof. Antoniego Zdzisława Kamińskiego i kulturoznawcę Łukasza Galuska. Zaproszeni prelegenci rozmawiać będą na temat  pogłębionych więzi politycznych i handlowych pomiędzy krajami Unii Europejskiej a sześcioma partnerskimi krajami z terenu Europy Wschodniej oraz Zakaukazia: Armenią, Azerbejdżanem, Białorusią, Gruzją, Mołdawią i Ukrainą.

Czytaj dalej Zaproszenie na debatę do Zarzecza

Wspomnienia nauczycielki z Zarzecza

Ta publikacja przeznaczona jest tylko dla zalogowanych członków ZRD

Lwowski pałac Dzieduszyckich w drugiej połowie XIX wieku

Tekst: prof. Kazimierz Karolczak

 

Potwierdzone związki rodziny Dzieduszyckich ze Lwowem sięgają XV wieku1, a wiadomo, iż w wieku XVI posiadali oni już dwór pod Wysokim Zamkiem w okoli­cy zwanej „za strzelnicą”. Prócz budynku był tam ogród, sad, karczma i kilku za­grodników, a całość nazywano „Zabawą”2. Własność tę Rafał Dzieduszycki sprzedał ostatecznie przed 1608 r. hetmanowi Stanisławowi Żółkiewskiemu. 

Czytaj dalej Lwowski pałac Dzieduszyckich w drugiej połowie XIX wieku

  1. 13 ХII 1464 r. zawarto akt konfederacji pomiędzy szlachtą ziemi lwowskiej a miastem Lwo­wem. Wśród potwierdzających go pieczęciami 44 rodów znaleźli się i Dzieduszyccy. Kronika domo­wa Dzieduszyckich, Lwów 1865, s.39.
  2. Tamże, s. 58.

Od szkicowych projektów do Zbioru rysunków…W stronę zarzeckiej posiadłości Magdaleny Morskiej

Tekst: Izabela Dzioba

Ze wstępu: Określanie Morskiej mianem artystki-amatorki nieuchronnie niesie w sobie pewien ładunek deprecjacji wpisany w tradycyjne rozumienie terminu amatorstwo, a w odzyskaniu jej osoby dla rozważań historyków sztuki każe widzieć jednoczesne usytuowanie jej działań na marginesie istotnych zjawisk artystycznych. Podtrzymanie przez autorkę niniejszego tekstu określenia „artystka-amatorka” w odniesieniu do Morskiej nie ma charakteru wartościującego. Niewątpliwie pomysły Magdaleny znacznie przewyższają jej malarskie i rysunkowe możliwości, jednak nie jest to powód, aby poprzestać na sytuowaniu jej spuścizny na peryferiach ówczesnego życia kulturalnego i traktować jako zjawisko marginalne.

Czytaj dalej Od szkicowych projektów do Zbioru rysunków…W stronę zarzeckiej posiadłości Magdaleny Morskiej

Błogosławiony Michał Czartoryski na muralu w Jarosławiu

9 czerwca 2018 roku w Jarosławiu podczas obchodów Dnia Patrona Miasta został odsłonięty mural upamiętniający błogosławionego Michała Czartoryskiego OP, dominikanina pochodzącego z ziemi jarosławskiej. Malowidło powstało niedaleko dominikańskiej bazyliki Matki Boskiej Bolesnej  na ścianie odrestaurowanej kamienicy  według projektu miejscowego artysty Marka Gliwy, który podkreślał, że praca nad tym dziełem była dla niego wyzwaniem życia.

Czytaj dalej Błogosławiony Michał Czartoryski na muralu w Jarosławiu

Zarzecze. Pałac a wieś w XIX i XX wieku

Tekst: prof. Kazimierz Karolczak

Przywoływane Zarzecze położone jest na skrzyżowaniu lokalnych dróg prowadzących do Jarosławia (11 km), Przeworska (9 km), Kańczugi (10 km) i Pruchnika (14 km). Należy do wsi ze średniowiecznym rodowodem, potwierdzonym w aktach grodzkich i ziemskich z czasów Pierwszej Rzeczypospolitej.

Czytaj dalej Zarzecze. Pałac a wieś w XIX i XX wieku