Odszedł śp. Jan z Omelan Gromnicki

W poniedziałek 3 lutego odszedł śp. Jan z Omelan Gromnicki

* 14 września 1932 r. – † 3 lutego 2026 r.

Msza św. pogrzebowa śp. Jana Gromnickiego będzie odprawiona u Najświętszego Zbawiciela (Marszałkowska 37, Warszawa) w poniedziałek 16 lutego o 11:30, po czym nastąpi odprowadzenie na Cmentarz Ewangelicko-Reformowany przy ul. Żytniej 42, róg ul. Młynarskiej w Warszawie.

Zamiast kwiatów prosimy o datek na dzieła Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP, w tym szczególnie Jazłowiec, na rachunek PL 20 1600 1462 1822 1812 4000 0001 lub do skarbonki w kościele.

Jan Gromnicki, Podkowa Leśna maj 2022; fot. Julia Martusewicz

Syn Ewy z Łosiów i Stefana Gromnickiego, oficera WP. Wczesne szczęśliwe dzieciństwo spędził w Suchowoli, gdzie jego ojciec kierował stadniną koni. Czas ten brutalnie przerwała wojna – ojciec został aresztowany i zamordowany w Auschwitz, a Jan dorastał pod troskliwą opieką matki.

Absolwent Wydziału Filozoficzno-Historycznego UJ. Historyk, archeolog i konserwator zabytków, przez całe życie oddany badaniom nad dziedzictwem kulturowym. Uczestniczył w pracach badawczych w kraju i za granicą – m.in. w Małopolsce, we Francji, Macedonii i Jugosławii. Zawodowo związany z IHKM PAN, KUL oraz z Pracowniami Konserwacji Zabytków w Warszawie, gdzie pełnił odpowiedzialne funkcje kierownicze i eksperckie.

Zaangażowany obywatelsko działacz „Solidarności”, w okresie stanu wojennego wspierał działalność charytatywną parafii Najświętszego Zbawiciela. Po 1989 roku radny samorządowy. Harcerz, społecznik, wierny ideałom służby i odpowiedzialności. Przez wiele lat prezes Rodziny 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich, głęboko związany z tradycją pułkową oraz ze Zgromadzeniem Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP jako potomek jego założycielki – bł. Marceliny Darowskiej. Członek Związku Rodowego Dzieduszyckich herbu Sas, a w latach 2008–2014 przewodniczący Komisji Kontrolującej ZRD.

Człowiek skromny, pracowity i wierny wartościom, który całe życie poświęcił pamięci, odpowiedzialności i służbie innym.

Wuj Jan od samego początku powołania Związku Rodowego Dzieduszyckich był dla nas ogromnym wsparciem. Z Jego inicjatywy i przy Jego zaangażowaniu nasze rodzinne stowarzyszenie podjęło wiele pięknych inicjatyw. Dzięki Niemu patronką ZRD jest bł. Matka Darowska, to dzięki niemu ZRD zajmuje się dziś konserwacją zabytków we Lwowie. Podpowiadał, służył radą i pomocą. Był wiernym czytelnikiem naszej strony i związkowych maili, na które zawsze odpowiadał. Dzielił się swoją ogromną wiedzą i poczuciem humoru, które wszystkich rozbrajało.

Łączymy się z Najbliższymi w modlitwie dziękczynnej za całe dobro, które Wuj Jan przekazywał każdemu, kogo Pan Bóg postawił na Jego drodze.

Pożegnanie śp. Jana Gromnickiego

Uroczystości pogrzebowe śp. Jana Gromnickiego (1932–2026) odbyły się 16 lutego 2026 r. w kościele Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.

Mszę celebrowali ks. proboszcz prałat Robert Strzemeczny, ks. prałat Tadeusz Sowa i ks. Marcin Hołuj, wartę honorową wystawił poczet sztandarowy 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich ze Stargardu oraz Stowarzyszenie Kawaleryjskie z Oleśnicy im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Wśród uczestników byli przedstawiciele wojska, w tym gen. broni Dariusz Parylak, gen. dyw. Piotr Trytek i gen. bryg. Roman Łytkowski, a także delegacja Sióstr Niepokalanek z przełożoną Matką Generalną Leticją i siostrą Julią z Jazłowca.

Przemawiało czworo żegnających: syn zmarłego Marcin Gromnicki, który przypomniał sylwetkę ojca; Mateusz Jan Dzieduszycki w imieniu Związku Rodowego Dzieduszyckich herbu Sas; Marek Dragan w imieniu Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich; oraz Barbara Ciszewska w imieniu Koleżeńskiego Zjednoczenia Jazłowieckiego. W imieniu Generalnej Konserwator Zabytków mówiła dr Anna Czerwińska-Walczak.

Pochówek odbył się na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie.

Informacje o pożegnaniu za: Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich