Pożegnanie Ks. Abp. Józefa Michalika

Fot. Mateusz Dzieduszycki

Osoby zaangażowane przed 20 laty w skomplikowany proces tworzenia Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu pamiętają, że śp. Izabelę Dzieduszycką wspierał w nim niestrudzenie śp. Ksiądz Arcybiskup Józef Michalik. Marszałek Władysław Ortyl twierdzi nawet – i raczej nie mamy powodu mu nie wierzyć – że bez pomocy Arcybiskupa powstanie naszego rodzinnego muzeum w jego obecnej formule „nie byłoby możliwe”.

Ksiądz Arcybiskup pojawiał się na każde nasze wezwanie w kościele Św. Michała Archanioła w Zarzeczu, aby odprawić dla nas Mszę świętą, a następnie towarzyszył nam z uwagą i życzliwością podczas uroczystości i konferencji w pałacu. Ostatni raz był z nami zaledwie niecały rok temu w 200. rocznicę urodzin Włodzimierza Dzieduszyckiego. Już mocno osłabiony chorobą, ale zawsze wytrwały w służbie Bogu i bliźnim.

Arcybiskupa Józefa Michalika pożegnaliśmy w sobotę 9 maja w archikatedrze przemyskiej. Podczas Mszy św. w okolicznościowych wystąpieniach, a także w telegramie od Ojca Świętego przypomniano Jego piękną życiową drogę i wierne przepowiadanie Ewangelii. Arcybiskup Michalik wyznawał poglądy, które moglibyśmy za św. Pawłem określić, jako „skandaliczne”: bronił życia dzieci nienarodzonych i godności każdego człowieka oraz namawiał do przestrzegania 10 przykazań. Był w tym niezwykle konsekwentny i nie mniej wymagający od siebie niż od innych. Wszystkich szukających natchnienia do czynienia dobra namawiam do odnalezienia w Internecie katechez Księdza Arcybiskupa Józefa.

Niech Dobry Bóg wynagrodzi wierną służbę swojego kapłana chwałą nieba. Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie!

Mateusz Dzieduszycki

fot. Mateusz Dzieduszycki

Dom ks. abp. Józefa Michalika; fot. Mateusz Dzieduszycki

Arcybiskup Józef Michalik urodził się 20 kwietnia 1941 w Zambrowie. Po maturze w 1958 roku wstąpił do Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Łomży. Święcenia kapłańskie przyjął 23 maja 1964 roku z rąk biskupa Czesława Falkowskiego. Studiował teologię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1965–1969), a następnie w Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie, gdzie uzyskał tytuł w 1972 roku. W Wiecznym Mieście zetknął się z kardynałem Karolem Wojtyłą i prymasem Stefanem Wyszyńskim.

Po powrocie do kraju w 1973 roku pełnił funkcję wicekanclerza Kurii Biskupiej w Łomży i wykładowcy w tamtejszym seminarium. W 1978 roku został rektorem Kolegium Polskiego w Rzymie.

1 października 1986 roku Jan Paweł II mianował go biskupem gorzowskim; sakrę biskupią otrzymał 16 października tegoż roku w Bazylice św. Piotra. W latach 1986–1993 był biskupem diecezjalnym zielonogórsko-gorzowskim, a w latach 1993–2016 arcybiskupem metropolitą przemyskim.

Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego KEP (1999–2004), przewodniczącego KEP przez dwie kadencje (2004–2014) oraz wiceprzewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy (2011–2014).

Odszedł 3 maja 2026 roku – w uroczystość NMP Królowej Polski, patronki archidiecezji przemyskiej, której przez ponad dwie dekady przewodził. (za: Obrzędy pogrzebu arcybiskupa Józefa Michalika (1941–2026), Przemyśl, 9 maja 2026)

Relacja z uroczystości pogrzebowych znajduje się na przemyska.pl