Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

Stanisław Dzieduszycki (1888-1960)1 zamieszkał w Sokołowie po zakończeniu pierwszej wojny światowej w 1921 roku. Zniszczony wojną majątek wymagał dużych inwestycji, ale przede wszystkim pomysłu na zwiększenie jego rentowności.
Na początku lat dwudziestych Stanisław powrócił do przedwojennego pomysłu założenia w Sokołowie szkółek ogrodniczych. Postawił w ogrodzie szklarnie, by po kilku latach przekształcić je w duży zakład ogrodniczy2.
Czytaj dalej Ogólne wskazówki hodowli róż Stanisława Dzieduszyckiego

  1. Od redakcji: Stanisław był synem Włodzimierza (1825-1899) i Alfonsyny z Miączyńskich (1836-1919), którzy mieli siedmioro dzieci. Oprócz Stanisława: Różę (1880-1964), Pawła (1881-1951), Klementynę (1883-1968), Włodzimierza (1885-1971), Marię (1893-1918) i Kazimierza (1899-1924). 
  2. Stanisław i R(óża) hr. Dzieduszyccy. Już przed I wojną mieli zakłady ogrodnicze i szkółki drzew w ramach Ogrodów Ordynacji Poturzycko- Zarzeckiej. Zarząd główny szkółek ordynacyjnych mieścił się w Sokołowie k. Stryja, a w Niesłuchowie była filia ogrodów (w latach 1930-tych prowadził ją Stefan Makowiecki). Dzieduszyccy mieli też ogrody w Zarzeczu k. Jarosławia (w 1928 r. prowadził je Włodzimierz hr. Dzieduszycki, na 1.4 ha). W niedatowanym katalogu z początku lat 1920-tych czytamy: „Katalog niniejszy jest tylko informacyjnym co do produkowanych w naszych ogrodach roślin. Niektóre z nich, po zniszczeniach wojennych jeszcze nie osiągnęły pełnej produkcji, będą więc do dyspozycji w bieżącym roku tylko w niewielkiej ilości. Dla tego nie traktujemy niniejszego jako cennik, a jedynie jako informację, a wszelkimi bliższemi szczegółami chętnie P.T. Zainteresowanym służymy na żądanie”. W 1928 r. 2-hektarowymi poszkółkami w Sokołowie kierował Walerjan Nowaczyk. Szkółki należały do PZWDiK. (…) Na sezon 1931/32 znajdujemy w katalogu ofertę 24 odmian dalii „ze specjalnej hodowli Zakładów Ogrodniczych XX Czartoryskich w Żurawnie („poza tymi odmianami będziemy mogli dostarczyć z hodowli Żurawieńskiej wielką ilość odmian tu nie wyszczególnionych”). Asortyment: początkowo głównie byliny, dalie, mieczyki i trochę drzew owocowych, dziczków owocowych i róż. Potem przede wszystkim róże (ponad 229 odmian w 1928 r., w 1934 r.- już 334; katalogi zawierały szczegółowe opisy grup i odmian róż oraz wskazówki, tyczące ich uprawy) i byliny, a także drzewa i krzewy ozdobne i owocowe, pnącza. Wśród bylin oferowano bardzo liczne odmiany astrów, złocieni, irysów i floksów. Katalogi po I wojnie wydawano zapewne od 1922 r., drukując je we Lwowie (niedatowany z początku lat 1920-tych – w Druk. Akademickiej, w 1928 r. – w Zakł. Graf. „Książnica-Atlas” w 1931 r. – w Ossolineum), raz na rok, uzupełniając je maszynopisowymi lub drukowanymi wkładkami-cennikami. Nagrody: wielki medal złoty, mały medal złoty i wielki medal srebrny (jubil. wyst. ogrodn., Poznań, 1926), od Tow. Gospodarskiego Wsch. Małop. – dwa dypl. hon. i medal srebrny (wyst. roli Stryj, 1927), wielki medal złoty, mały medal złoty, dwa małe medale srebrne, mały medal brązowy i list pochw. Min. Przem. i Handlu (P.W.K., Poznań, 1929); za: Szkółkarstwo polskie 1799-1999, pod redakcją Jakuba Dolatowskiego, Warszawa 1999, s. 35.

Wspomnienia nauczycielki z Zarzecza

Ta publikacja przeznaczona jest tylko dla zalogowanych członków ZRD

Boże Narodzenie w Sokołowie

Ta publikacja przeznaczona jest tylko dla zalogowanych członków ZRD

Pod przyjaznym dachem. Zarzecze 1939-1944. Wspomnienie Agnieszki Morawskiej

Ta publikacja przeznaczona jest tylko dla zalogowanych członków ZRD

Zarzecze. Pałac a wieś w XIX i XX wieku

Tekst: prof. Kazimierz Karolczak

Przywoływane Zarzecze położone jest na skrzyżowaniu lokalnych dróg prowadzących do Jarosławia (11 km), Przeworska (9 km), Kańczugi (10 km) i Pruchnika (14 km). Należy do wsi ze średniowiecznym rodowodem, potwierdzonym w aktach grodzkich i ziemskich z czasów Pierwszej Rzeczypospolitej.

Czytaj dalej Zarzecze. Pałac a wieś w XIX i XX wieku

Pożegnanie Dzieduszyckich z Kresami

W dniach 15-16 czerwca 2018 roku w IPN w Warszawie odbyła się ogólnopolska konferencja  naukowa pt. Zagłada ziemiaństwa polskiego na dawnych ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej w latach 1939-1945. Wybrane problemy. 

W ramach konferencji prof. Kazimierz Karolczak w wykładzie Dzieduszyccy. Pożegnanie z Kresami. Straty rodziny w okresie II wojny światowej opowiedział o wojennych dziejach ordynacji poturzycko-zarzeckiej, Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich we Lwowie, Biblioteki Poturzyckiej, która znajdowała się na ulicy Kurkowej we Lwowie, nowocześnie zarządzanego przez Stanisława Dzieduszyckiego majątku w Sokołowie, oraz opisał tragiczne losy właścicieli Jabłonowa i Stańkowej. Historyk przedstawił Dzieduszyckich jako rodzinę, która należąc do wpływowej arystokracji dziewiętnastowiecznej, wniosła ogromny wkład w polską kulturę.

Czytaj dalej Pożegnanie Dzieduszyckich z Kresami

O Dzieduszyckich można mówić godzinami…

Ta publikacja przeznaczona jest tylko dla zalogowanych członków ZRD